تاريخ مثل يك صفحة كاغذ است كه ما روي پهنهاش زندگی ميكنيم و درد ميكشيم، دردی به پهناي كاغذ. و وقتي گذشتيم در پروندة تاريخ به شكل خطي ديده ميشويم، همان خط لبة کاغذ. گاهي هم اصلاً ديده نميشويم.
+
نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 10:53 توسط علیرضا
|
